Om jezelf denken

Soms zit het mee en soms zit het tegen. De laatste tijd zitten er bij mij wat dingen tegen. En dan gaan mensen zeggen: “ja maar je moet ook om jezelf denken hoor!” Ergens weet ik heel goed dat ze gelijk hebben en ook dat het goed bedoeld is, maar soms word ik daar toch kwaad over.

Want bijvoorbeeld: wanneer moet ik dan om mezelf denken? Er is mama’s was doen en bij mama op bezoek in het verpleeghuis en mama’s post uit haar brievenbus halen. Er is werk waarbij je je gedachten er bij moet houden. Er is huishouden: boodschappen doen, de was doen, afwassen, in de tuin bladeren aanharken. En er zitten maar vierentwintig uur in de dag.

Dus heb ik met mezelf afgesproken: het weekend is Van Mij. Vroeger had ik aan een zondag genoeg, maar tegenwoordig heb ik een heel weekend voor mezelf nodig. Zou dat nou horen bij op middelbare leeftijd komen? En vaak voel ik me schuldig dat ik een heel weekend voor mezelf claim, maar het is toch echt nodig. Egoïstisch zijn mag in dat opzicht best wel een beetje, zo leer ik van de mensen om mij heen.

Daarnaast, wat is dat eigenlijk, om jezelf denken? Voor jezelf zorgen, hoe doe je dat? Op internet zoeken met hekje-selfcare en je ziet meteen door de bomen het bos niet meer. Gelukkig ga ik tegenwoordig naar een psycholoog, die me kan helpen met dat te leren. En gaandeweg leer ik elke dag een beetje meer over wat dat nou is, om jezelf denken. Of tenminste, wat dat is voor mij. Want andere mensen zijn anders en hebben ook andere dingen nodig.

De psych en ik zijn begonnen met de basis: gezond leven. Groente en fruit eten, voldoende bewegen. Dat is vaak al een hele uitdaging.

Het fruitprobleem heb ik opgelost door fruit als ontbijt te nemen. En dan ‘s avonds maak ik vaak nog een smoothie voor mezelf, want ik heb geleerd dat dat goed helpt tegen dat nare ik-wil-een-snack-en-wel-nu-gevoel. Vooral zoete dingen als mango’s en aardbeien helpen ontzettend. Het groenteprobleem los ik op met een wokpan en een paar drupjes sojasaus. En soms krijg ik een bakje hutspot of zo van een vriendin die dan een hele pan vol gemaakt heeft.

Voldoende bewegen is uitdagender; maar ik heb tegenwoordig een hometrainer thuis staan dus zelfs als het buiten bar en boos is kan ik nog fietsen. Nu alleen nog de discipline opbouwen. “Als je geen zin hebt, dan maak je maar zin”, zei Oma vroeger. En dat ga ik doen, ook al weet soms niet hoe dat moet. Maar dat leer ik wel.

En dat is dan dus blijkbaar om jezelf denken: tijd nemen om te fietsen. Tijd nemen om een gezonde maaltijd te koken, tijd nemen om boodschappen te doen en fruit te kopen. Maar ook andere dingen leer ik: tijd nemen om met mijn vriendinnen door te brengen, tijd nemen om gezellig bij mijn tante op de koffie te gaan.

Tijd nemen. Tijd maken, soms, door “Nee” te zeggen tegen dingen die te veel van die tijd opslokken. Dat is soms best moeilijk, nee zeggen. Ergens in mijn achterhoofd zit dan altijd zo’n “ja maar wat als….”-stem te piekeren.

Maar ik ga het toch doen. Want van tijd hebben om te fietsen en te wandelen, van tijd hebben om fruit te eten en een gezonde avondmaaltijd te koken, word ik vrolijker. Ga ik helderder denken, en zit ik minder vast in piekerij.

Af en toe Nee zeggen is dus heel gezond. Af en toe nee zeggen is om jezelf denken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s