Je blaadjes vallen – gedicht

in de zomer stond je daar vol in blad
grote bladeren, donkergroene weelde
beschermend en beschuttend
tegen zon en regen

toen de herfst inviel, toen werd je geel
maar je was nog even mooi
een schoonheid in een gele jas

nu vallen langzaamaan je bladeren af
daar gaan ze, een voor een
voor altijd weg
we zien nu steeds meer kale tak

spoedig zal het laatste blaadje vallen
het geraamte staat daar dan heel kaal
maar jij, de echte jij
jij bent weg, verdwenen,
jij bent er dan niet meer

en wij zullen dan droevig zijn
want jij bent weg, verdwenen
jij bent er dan niet meer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s