Ze bakken ze weer bruin

Een van de dingen die ik erg lekker vind, is Groninger koek. Vooral notenkoek en oude wijvenkoek. Eigenlijk slecht natuurlijk, zo’n calorieënbom, maar ja, mijn smaakpapillen willen ook wel eens wat. Dus heel af en toe trakteer ik mezelf toch op een plak. Lekker op het terras van het Goudkantoor een kopje cappuccino met een plakje Grunneger Kouke.

En toen kon dat ineens niet zomaar meer, want de fabriek die de meeste koek maakt, brandde af. Er zijn natuurlijk ook nog wel warme bakkers her en der die ze maken, maar ik kon niet zomaar even een plakje koek bij mijn koffie nemen op een zaterdagochtend bij het Goudkantoor. Jammer.

Maar bij Knol (zo heet het bedrijf van die koek) zat niet bij de pakken neer en ging na de brand meteen aan de slag met herbouw. Nogal een klus om een koekfabriek te herbouwen, lijkt me, maar blij ben ik wel dat ze er voor kozen weer terug te komen. En sinds kort is de fabriek van Knol klaar en herbouwd, en ze zijn weer in bedrijf. Ze bakken ze weer bruin en overal is ineens weer Grunneger Kouke te krijgen. Joepie!

En ik neem af en toe weer een lekker zondig plakje koek bij mijn zaterdagochtendkoffie, op het zonnige terrasje van het Goudkantoor.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s